نی لبک


آدم های سنگی

گاهی در زندگی شخصی و اجتماعی با آدم هایی در ارتباط هستیم که هیچگاه پاسخ خوبی ها و مهربانی هایمان را نمی دهند و چه بسا سهمگین ترین ضربه ها را  از این آدم ها دریافت می کنیم. من به این افراد عنوان آدم سنگی داده ام...اگر شما و آن آدم را در یک دیگ آب جوش بیندازند ؛ شما شفته می شوید ولی آن آدم با شما نمی پزد. اصطلاحاً دلش با شما یکی نمی شود...:)

و چقدر سخت است تحمل این موجودات!



دوست دارم آدم هایی را که...

آدم های ساده و بی غل و غش را دوست دارم؛ آدم هایی که اهل تشریفات خاصی نیستند. آدم هایی که منیت ندارند. آدم هایی که وقتی با آنها گپ می زنم همه حس های خوب دنیا را به من منتقل می کنند. آدم هایی که مرا به خاطر آنچه که هستم پذیرفته اند. آدم هایی که خود واقعی مرا دوست دارند.

آدم هایی که داشته های من خوشحالشان می کند و نداشته هایم غمگینشان...آدم هایی که تنهایی مرا با خلوص نیت پر می کنند و منت نمی گذارند. آدم هایی که به داشته های من در لوح ازلی حسادت نمی کنند. آدم هایی که ناخوشی های من آنها را شاد نمی کند...آدم هایی که زخم زبان نمی زنند. آدم هایی که فخر نمی فروشند. آدم هایی که با معرفتند. آدم هایی که شعور بالایی دارند. آدم هایی که یک رنگند...آدم هایی که بی جهت قضاوت نمی کنند.من این آدم ها را دوست دارم.بسیار زیاد...


اندوه دلم را به شادمانی های مردم نمی دهم.
نمی خواهم سرشک فرو چکیده از کاسه چشمان در خون نشسته ام، خنده شود.
آرزومندم که زندگی هماره قرین اشکی و لبخندی باشد. اشکی که دلم را پاک بدارد و گره از اسرار پیچ در پیچ زندگی ام بگشاید. لبخندی که مرا تا به ساحل آرام حقیقت زندگی ام بازبرد.
اشکی که دل شکسته ام را با آن همراه سازم و لبخندی که مایه شادمانی من از هستی ام باشد.
موضوعات
Designed By Erfan Powered by Bayan