نی لبک


هیسسس!

گاهی وقت ها باید روزه سکوت گرفت

اگر همه عالم جمع شوند که تو را به حرف آورند

باز هم باید سکوت کرد

سکوت، سکوت،سکوت

فقط سکوت...

اگر وسوسه شدی سخنی را پاسخ گویی...

به خود نهیب بزنی...

هیسسسسسسسسسسسس!

ساکت !

تنها اینگونه است که آرام می گیری...



واژه ها را نرقصان

آقا! حرف حرف حرف...
بس نیست؟؟؟
جناب! واژه ها را نرقصان...
آمار و ارقام موفقیت میدهی؟!...
این روزها قوه شنوایی این مردم تمایلی به شنیدن ندارد...یعنی؛ دیگر حماقت نمی کند...
ما همه کر هستیم...فقط می بینیم و لمس می کنیم...
حال، آنچه می بینیم  و لمس می کنیم چیزی نیست جز تورم، بیکاری جوانان تحصیلکرده، افسردگی و سرخوردگی امیدهای این سرزمین و صد البته جسارت و یاوه گویی های بیشتر دشمن نسبت به این آب و خاک...
من دیگر سوت و کف هورا برای هیچ سخنرانی نمی کشم...

شما چطور؟؟؟


اندوه دلم را به شادمانی های مردم نمی دهم.
نمی خواهم سرشک فرو چکیده از کاسه چشمان در خون نشسته ام، خنده شود.
آرزومندم که زندگی هماره قرین اشکی و لبخندی باشد. اشکی که دلم را پاک بدارد و گره از اسرار پیچ در پیچ زندگی ام بگشاید. لبخندی که مرا تا به ساحل آرام حقیقت زندگی ام بازبرد.
اشکی که دل شکسته ام را با آن همراه سازم و لبخندی که مایه شادمانی من از هستی ام باشد.
موضوعات
Designed By Erfan Powered by Bayan